5 januari - Over tienermoederschap, januari en nooit rustig beginnen

Voor veel mensen is januari zo’n maand van stilte.
Even kalm aan, reflecteren, fris beginnen.

Maar eerlijk? Dat is voor mij nooit zo geweest.

Mijn verjaardag? 4 januari.
Die van mijn moeder? 3 januari.
En mijn oudste zoon? 2 januari. Bam, drie dagen feest.

14 jaar geleden, in diezelfde eerste dagen van het jaar, stapte ik dus voor het eerst in het moederschap.

Januari werd allesbehalve rustig.
Het was meteen volle bak verantwoordelijkheden. Geen tijd om rustig in te slingeren.

Misschien dat “rustig beginnen” daarom altijd een beetje als een sprookje aanvoelt voor mij.

5 januari: altijd speciaal
5 januari is een dag die voor mij altijd iets magisch heeft.
Die datum blijft maar terugkomen in mijn leven.

Van twee van mijn kinderen was ik uitgerekend op 5 januari.
Een paar jaar later had ik op die dag een positieve zwangerschapstest in mijn handen.
En bij de jongste was 5 januari de eerste dag van mijn laatste menstruatie.

Leven dat zich steeds weer aandient.
Telkens rondom die ene dag.

Misschien voelt 5 januari daarom als een soort mijlpaal, een ankerpunt.
Een moment waarop alles even samenkomt.

14 jaar moeder
Op 2 januari blies onze oudste zoon 14 kaarsjes uit.
En dat betekent dat ik nu al 14 jaar moeder ben.

Ik was 19 toen ik hem kreeg.
En twee dagen na zijn geboorte vierde ik mijn twintigste verjaardag.
Nog steeds vind ik dat heel bijzonder.

Mijn moederschap begon meteen vol gas: snel, intens en zonder tijd om mij erop voor te bereiden.

Jong moeder worden
Toen ik zwanger raakte, was ik nog volop bezig uit te zoeken wie ik zelf was.
En ineens was daar die nieuwe rol: moeder.

Geen zachte overgang.
Geen tijd om eraan te wennen.

In 2011 maakte ik een keuze. Een duidelijke keuze.
En ik heb er nooit spijt van gehad.
Ik sprong erin, met heel mijn hart.

Ik deed wat moest gebeuren.
Regelen. Zorgen. Doorgaan. Punt.

Sterk omdat het moet
Als jonge moeder leer je snel hoe het werkt.
Plannen, schakelen, doorgaan.
Minder twijfelen, meer doen.

Sterk zijn was geen optie.
Het was gewoon hoe het moest.

En ja, ik was sterk.
En daar ben ik trots op.

Maar wat ik toen niet wist,
is dat sterk zijn ook betekent
dat je jezelf soms onderweg kwijtraakt.

En eerlijk? Soms voelde het alsof ik op bezoek was in mijn eigen leven.

Samen opgroeien
Wat mijn verhaal bijzonder maakt?
Dat mijn zoon en ik samen zijn opgegroeid.

Hij zette zijn eerste stapjes.
Ik zette mijn eerste stappen als moeder.

Hij ontdekte de wereld.
Ik ontdekte wat verantwoordelijkheid echt betekent.

En meestal zette ik mezelf op de tweede plaats.
Niet omdat het moest, maar omdat het logisch voelde.

Ik was er altijd. Voor iedereen.

Samen, nog steeds
Het is niet vanzelfsprekend, maar ik ben nog steeds samen met de vader.

Wij groeiden ook samen op.
Zowel als partners, maar ook als ouders.
Soms met vallen en opstaan.
Maar altijd samen.

Dat hoort ook bij dit verhaal.
Gewoon zoals het is.
En eigenlijk is dat best bijzonder, toch?

14 jaar later
Nu, met een 14-jarige zoon, kijk ik terug.
Met meer zachtheid.
Meer begrip.
En eindelijk ook meer ruimte voor mezelf.

Jong moeder worden heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben.
Het gaf mij kracht, maar maakte mij ook voorzichtig.
Ik leerde zorgen, maar vaak vooral naar buiten toe.

En nu voel ik: het mag anders.
Ruimer, lichter, en met mezelf meer op de voorgrond.

Voor mijn jongere ik
De eerste week van januari is voorbij.
Na oud en nieuw. Na de nieuwjaarsduik. Na alle verjaardagen. Nog middenin de sneeuw.   

Voor mij voelt het alsof ik eindelijk even kan ademhalen.
Alles wat was (leven, keuzes maken, zorgen en feestjes) mag even rusten.

Al met al: op 2 januari vierde ik niet alleen Jason zijn verjaardag.
Ik vierde ook dat 19-jarige meisje dat ik was.

Niet omdat ze perfect was.
Maar omdat ze doorzette.

Een cadeautje van mij
Omdat deze tijd van het jaar zoveel voor mij betekent, wil ik iets leuks doen.

Ik geef 5 GRATIS Kleurfamilierapporten (t.w.v. €39) weg.
Een klein verjaardagscadeautje van mij aan jou.

Klik op de link hieronder en doe mee!

Winactie | Made of Joy

Je kunt je opgeven tot zaterdag 10 januari om 12:00 uur.
Waarom 10 januari? Dan is zoon #3 jarig en zijn de verjaardagen in januari eindelijk klaar.

Later die dag neem ik contact met iedereen op en laat ik weten wie gewonnen heeft.
Wie weet, misschien jij wel!