We zijn halverwege februari.
En je hoort veel mensen zeggen: “Het is weer niet gelukt.”
Misschien is dit ook bij jou zo en voel je even die bekende teleurstelling.
Of die innerlijke stem die zegt: “Zie je wel.”
Maar meestal is het niet zo dat je het niet kon.
Je bent gestopt. Je hebt de handdoek in de ring gegooid.
En stoppen is geen gebrek aan discipline.
Stoppen is informatie.
Het verschil tussen niet kunnen en stoppen
Iets niet kunnen betekent:
het ligt buiten je capaciteit.
Stoppen betekent:
er is innerlijke weerstand.
En weerstand ontstaat zelden uit luiheid.
Weerstand ontstaat uit bescherming.
Je hoofd besluit, maar je systeem bepaalt
Begin januari voelde het helder.
Je besloot:
- Ik ga beter voor mezelf zorgen.
- Ik ga mijn grenzen aangeven.
- Ik ga gezonder leven.
- Ik ga zichtbaarder zijn.
- Ik ga het anders doen.
Dat besluit maak je met je linkerhersenhelft.
Met inzicht. Analyse. Redenatie.
Maar gedrag wordt grotendeels aangestuurd door je onderbewuste.
En dat systeem heeft één prioriteit:
Jou veilig houden
Niet groei.
Niet succes.
Niet verandering.
Maar veiligheid.
Waarom verandering spanning geeft
Elke verandering betekent onzekerheid.
En onzekerheid kan voor je zenuwstelsel voelen als gevaar.
Zeker als er in het verleden situaties waren waarin:
- zichtbaar zijn kritiek opleverde
- nee zeggen spanning gaf
- falen schaamte bracht
- voor jezelf kiezen afwijzing betekende
- emoties geen plek kregen
Misschien was dat groot.
Misschien subtiel.
Maar als een emotie toen te groot was om te verwerken, werd ze opgeslagen.
Niet in je hoofd.
Maar in je lichaam.
Persoonlijke Kracht: innerlijke kleuren in disbalans
Binnen de Persoonlijke Kracht Methodiek werken we met 10 kleurfamilies.
Elke kleur vertegenwoordigt:
- innerlijke kwaliteiten
- drijfveren
- een manier waarop jij in het leven staat
Geen enkele kleur is beter dan de ander.
Elke kleur heeft kwaliteiten én valkuilen.
En achter elke kleur zit een balanskleur.
Goede voornemens mislukken vaak niet omdat je geen discipline hebt.
Ze mislukken omdat één kleur het plan maakt
maar andere kleuren in jou niet meegenomen worden.
De 10 kleurfamilies in het kort
Rood – actie, daadkracht, lef, in beweging komen, grenzen
Oranje – plezier, avontuur, speelsheid, enthousiasme
Geel – denken, kennis, focus, zelfontwikkeling
Groen – harmonie, verbinding, samen
Blauw – communicatie, verantwoordelijkheid, betrouwbaarheid
Turkoois – vernieuwing, expressie, ideeën, creatieve stroom
Paars – intuïtie, gezondheid, innerlijk weten, welzijn
Roze – liefde, zorgzaamheid, zachtheid
Bruin – stabiliteit, zekerheid, geaardheid, traditie
Zwart-Wit - onafhankelijkheid, ruimte, continuïteit
Wanneer jij een goed voornemen maakt,
spreken vaak één/twee kleur(en) het sterkst.
Wat er innerlijk gebeurt bij een goed voornemen
Stel:
Je neemt je voor om beter je grenzen aan te geven.
Dat vraagt:
- Rood (daadkracht)
- Blauw (duidelijke communicatie)
- misschien wat Zwart-Wit (op eigen benen staan)
Maar als in jou:
- Groen de verbinding wil behouden
- Roze niemand wil teleurstellen
- Bruin veiligheid zoekt in het bekende
- Paars uit balans is door vermoeidheid
dan ontstaat er innerlijke spanning.
Je wilt het anders doen.
Maar iets in jou vindt het spannend.
En dan gebeurt er wat vaak onzichtbaar blijft:
je systeem kiest voor veiligheid.
Niet voor verandering.
De rol van balans
Binnen de Persoonlijke Kracht Methodiek heeft elke kleur een balanskleur:
- Rood <-> Groen (passie vs. harmonie)
- Geel <-> Paars (denken vs. innerlijk weten)
- Oranje <-> Blauw (plezier vs. verantwoordelijkheid)
- Turkoois <-> Bruin (vernieuwing vs. stabiliteit)
- Roze <-> Zwart-Wit (verbinding vs. onafhankelijkheid)
Maar als de balanskleur niet meebeweegt, ontstaat er spanning.
Goede voornemens vragen altijd om balans tussen deze krachten.
Te veel Rood → je brandt op.
Te veel Groen → je blijft pleasen.
Te veel Blauw → je gaat controleren.
Te veel Bruin → je blijft in oude routines.
Te veel Zwart → je sluit je emoties af.
Wanneer één kleur te dominant wordt of juist ontbreekt, valt het voornemen om.
Niet omdat jij faalt.
Maar omdat er innerlijk geen afstemming is.
En dan is er nog iets…
Soms is er meer dan alleen disbalans.
Meestal ligt er ook een emotionele blokkade onder.
Misschien heb je ooit geleerd dat:
- voor jezelf kiezen egoïstisch is
- falen gevaarlijk is
- zichtbaar zijn kritiek oplevert
- rust nemen niet mag
Als een emotie op dat moment te groot was om te verwerken, werd ze opgeslagen in je systeem.
Niet in je hoofd.
Maar in je lichaam.
Nu maak je een nieuw besluit.
Maar je onderbewuste herkent oud gevaar.
Je hoofd wil vooruit.
Je systeem wil beschermen.
En bescherming wint (bijna) altijd.
Waar NEI het verschil maakt
NEI kijkt onder de oppervlakte, onder het gedrag.
Niet:
“Waarom heb je geen discipline?”
Maar:
- Wanneer is dit patroon ontstaan?
- Welke emotie zit hier nog vast?
- Welke behoefte werd niet vervuld?
- Is dit nog van jou?
We werken via het onderbewuste en het lichaam.
Zonder het verleden opnieuw te hoeven beleven.
Wanneer de emotionele lading wegvalt,
valt vaak ook de innerlijke weerstand weg.
Niet door harder te werken.
Maar omdat je systeem weer veiligheid ervaart.
Misschien zijn je goede voornemens geen mislukking
Misschien zijn ze gewoon een spiegel.
Misschien laten ze je zien waar het nog uit balans is.
Een signaal van:
- een oude blokkade
- innerlijke disbalans
- onverwerkte emotie
- een beschermingsmechanisme
Je zit niet vast.
Je systeem is loyaal.
Misschien vraagt jouw systeem niet om meer discipline.
Maar om ontlading.
Om samenwerking tussen hoofd en lichaam.
Om meer zachtheid.
Meer bewustzijn.
Meer afstemming.
Dat is geen falen.
Dat is groei.
En echte verandering begint daar.
Wil je dit jaar niet nóg een voornemen maken, maar begrijpen waarom je stopt?
Je bent welkom!
Reactie plaatsen
Reacties